นกนางนวลต้นและเพศ Gaviotans

นกนางนวลต้นและเพศ Gaviotans

แหวนระฆังในเขตเมืองเก่าหรืออยู่ในมือของนาฬิกา
08:00 ในตอนเช้าและตามปกติมี flocking นางนวลและ
Gaviotans เพศโดยไม่คำนึงถึงน้ำค้างแข็งแลกเปลี่ยนฝนภาคตะวันตกเฉียงใต้
หรือความร้อนภายในหวานทุกร้านกาแฟที่ดีที่รอคอยพวกเขา

Os นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่มาพร้อมกับหลายตารางกับกาแฟร้อน
โดยไม่ต้อง encuenta เช้าเย็นดวงอาทิตย์หรือหมอกหนา ... ซึ่งเขา
ร่างกายเป็นภูมิคุ้มกันให้meteorologíasปีบางนกนางนวลและโง่เขลา
เช่นเคยซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นั่นที่โง่เขลาที่สุดชายนางนวล tertuliaban

ตั้งแต่ปลายท่าเรือไปยังใจกลางของหมู่บ้านที่สวยงามของฉันที่
ทุกวันเห็นติดยาเสพติดและการสูบบุหรี่ในตอนเช้าของเขาในขณะที่บาง
saner ยังคงอยู่ภายใต้ความอบอุ่นอ่อนโยนว่าหลังจากที่ประตู
เครื่องชงกาแฟและเครื่องทำความร้อนความร้อนยากเย็น

ผมไม่เคยเข้าใจ แต่ผมจะคิดว่าการออกกำลังกาย
โง่เขลาของนกนางนวลและยั่งยืนคงหลบสภาพอากาศเลวร้าย
สภาพอากาศหนาวเย็นนำฝนและลมเปียก
ภูเขาไฟซึ่งร่างกายของพวกเขาเป็นความร้อนเหลือทน


บางคนอธิบายว่ามันเป็นหลักฐานที่นำมาใช้ในหินเก่าของเขา
บุหรี่ แต่ผมไม่รู้ไม่เข้าใจฉัน
ผมสงสัยว่า ... สิ่งที่ไม่สามารถออกไปข้างนอกเมื่อต้องการต้องการ
กลืนควันสีขาวที่กรอกปอดของเขาหลังจากที่เย็นร้ายแรง ... ?

ทุกอย่างก็ไม่มีประโยชน์ที่ได้เห็นหนังสือพิมพ์เหล่านั้นและระบายความร้อนด้วยตัวอักษร
ที่แม้ว่าพวกเขาจะลูกเรือเก๋าทะเลหยาบ
พวกเขาในบทบาทของเขาเป็นแม่บ้านเรียกร้องการปรากฏตัวของเขาความเสมอภาคเดียวกัน
ยกเว้นว่าพวกเขาเป็นเพศชายนกนางนวลนกนางนวลและพวกเขาเรียกตัวเองว่า

หลังจากหลายชั่วโมงเมื่อดวงอาทิตย์เที่ยงเชิญให้พวกเขาที่จะเดิน
ฉันไม่ได้จำได้ว่าช่วงเวลาเหล่านั้นของพระอาทิตย์ขึ้นในชีวิตประจำวัน
เมื่อได้เห็นพวกเขาในการเปิดมากกว่าการรักษาคนปกติ
ฉันไม่ได้เปรียบเทียบกับเพศนางนวลที่แปลกและหายไป Gaviotans


            LAS GAVIOTAS Y LOS TEMPRANEROS MACHOS GAVIOTEROS

Suenan en las viejas Campanas del Pueblo ó en las manecillas de un reloj
las 8 en punto de la mañana y como todos los días, allí acuden gaviotas y
machos gavioteros sin importarles la helada reinante, la lluvia del Suroeste,
ni el dulce calor que hay dentro de todas las buenas cafeterías que les esperan.

Sentadas-os sobre las sillas que acompañan a varias mesas con un caluroso café,
sin tener encuenta al frío mañanero, al Sol o a la espesa niebla ... cual su
cuerpo fuera inmune a las meteorologías del año, unas ignorantes gaviotas y
como siempre, no lejos de allí más ignorantes machos gaviotas se tertuliaban.

Desde el final del Muelle, hasta el centro de mi bello Pueblo,
cada día los veía fumar su enviciado y mañanero cigarrillo, mientras algunas
más sensatas, permanecían bajo el suave calor que tras la puerta de entrada
las máquinas del café y la calefacción les calentaba del duro frío.

Nunca pude comprender pero sí me podía imaginar aquella aptitud
de las ignorantes gaviotas, sorteando y soportando las constantes inclemencias
del tiempo en invierno que traían la lluvia fría y el viento húmedo,
cual sus cuerpos fueran volcanes de insoportable calefacción.


Algunos lo explicaban como el justificante vicioso introducido en su Alma,
de fumarse un cigarrillo, pero yo, ignorante de mi incomprensión
me preguntaba ... ¿ y no pueden salir a la calle cuando desear quieran
tragarse ese blanco humo que llena sus pulmones de posteriores fríos mortales...?

Todo era inútil viendo a aquellos diarios y enfriados personajes
que si bien ellos eran curtidos marineros de bravos mares,
ellas en su faceta de amas de casa, exigían con su presencia, la misma igualdad
salvo que ellas eran gaviotas y ellos machos gaviotas se hacían llamar.

Pasadas varias horas, cuando el Sol de mediodía les invitaba a pasear,
me hacían recordar aquellas primeras horas  del diario amanecer
cuando al verlos a la intemperie, en vez de considerarlos normales personas,
me hacían compararlos con extrañas gaviotas y perdidos machos gavioteros