วิธีที่ถูกวาดขึ้นเมื่อเสียงคำว่า ... ?

ทุ่มเทไปที่บ้านพิพิธภัณฑ์ "เป็น MANGALLONA" ของ Cangas de Morrazo-Pontevedra-สเปน (amangallona@gmail.com) และ
ผู้สร้างและผู้อำนวยการ CAMILO Camano Gestido,
http://mangallona.blogspot.com.es
camanoxestido@gmail.com

                วิธีที่ถูกวาดขึ้นเมื่อเสียงคำว่า ... ?

การพูดคุยกับ CAMILO CAAMAÑO Gestido ศิลปะที่
วาดในทางของการเป็นคนของเราภาคภูมิใจ

นั่งอยู่บนหินสีขาวหินอ่อนภูเขาเขียว
และเขาก็มีความเป็นสหายกับบริเวณใกล้เคียง ECO กวี
ในขณะที่จิตรกรสังเกตน้ำทะเลใสของ Ria
พวกเขาจะสร้างแรงบันดาลใจภาพที่สวยงามในใจของคุณอย่างเงียบ ๆ พูดคุย

โดยไม่ต้องทำการเปรียบเทียบศิลปะและศิลปะอาจจะมีค่ามากขึ้น
คำพูดเมื่อมันออกจากจิตวิญญาณที่เป็นตัวเป็นตนแปรงหวานโบฮีเมียน
กล่าวว่ากวีเพราะผมเชื่อว่า 2 + 2 = 4 ภายใต้สวรรค์และโลก
ในขณะที่สิ่งที่ใจของคุณ ... ขึ้นอยู่กับพลาสม่าที่เห็นมัน

อาจจะกวีเก่า แต่ตามที่คุณโยนเสียง
ECO คุณได้ยินเหมือนกันและในลักษณะเดียวกันทั่วโลก
กับงานศิลปะของฉันของการวาดภาพ ... ฉันได้รับที่เส้นตรง Curven ...
ทะเลร่วมลม ... ตามที่สร้างขึ้นในแต่ละ

จิตรกร-¡¡¡ไม่เข้าใจ !!! ฉันรักเพราะถ้าฉันบอกเธอว่า Poetisa
เขาเขียนในแผ่นดินของเรา ... "และสถานที่ที่คุณซ่อน ... คุณกังวลประหลาดใจ"
ในขณะที่คุณสีร่องรอยในเส้นโค้งใน Surf ลม
ลอยเท้าเปล่าหวังที่จะเข้าใจในสิ่งที่มาจากจิตวิญญาณของคุณ

ผมไม่ได้วาดให้ฉันเข้าใจฉัน แต่จะแสวงหา
ท่ามกลางเงาสีดำหรือสีขาว, สีเขียวระหว่างกลิ้งและ
สีแดงเส้นซึ่งในความรักในใจของฉันปลดเปลื้องพวกเขาเพราะ
รักหรือเกลียดทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณเห็นฉันรู้สึก

'คุณบอกผมว่าบทกวีของโลกของคุณ "ที่คุณซ่อน ... "
มากขึ้นผมจะบอกคุณเกี่ยวกับผู้หญิงที่สวยอีกนั่งอยู่บนที่นั่งของรถไฟที่
บนหน้าต่างที่จะสร้างร่างกายของเขา; ในขณะที่ดูเหมือนว่าจะหลับไปคิดว่า ...
 ... ห้าจูบริมฝีปากของเขาคาดหวังว่าหัวใจของเธอป่วยล้มเหลว

เห็นได้ชัดว่า-¡¡¡จิตรกร ... !!! เขาเป็นผู้หญิงนอนและดูเหมือนว่าจะมีความสวยงาม ...
กวี-¡¡¡Queไร้เดียงสาเพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันสร้างแปรง ...
สำหรับผมมีความฝันที่ง่ายเพราะแม้ว่าคุณจะเชื่อว่าเธอหลับ
เธอยังคงตื่นภูเขาและเธอก็ไม่เคยห่าง

โชคชะตาเป็นเพียงการเห็นเป็นความรักและจูบแยกพวกเขาล้มเหลว
มันจะเป็นสิ่งที่ดีมากสิ่งที่คุณพูด Pintor แต่คุณจะได้รับการสะท้อนให้เห็นถึงศิลปะ
รูปผลไม้และเงียบที่หวานเห็นภาพของคุณ
ในขณะที่ผมทิ้งตัวเป็นลมว่าเมื่อวันที่ Eco ฉันกลับมา

กวีผมสีสำหรับตัวเองและแปรงอบอุ่นของฉันเป็นเหมือนสำหรับคุณ
ไฟแสงอบอุ่นบนดวงจันทร์คืนเต็ม แต่ดู
นอกจากนี้ความรักของพวกเขาเมื่อลมหนาวตื่น Amada ของฉัน
สำหรับงานศิลปะจะเสมอกับคุณพู่กันศิลปะหรือเสียงคำ

แล้ว -Sigamos จิตรกรสะท้อนบนผืนผ้าใบของคุณและฉัน
ความรู้สึก Eco Plains เราให้
แม้ว่าจะไม่มีใครเข้าใจภายในใจของเรา
เพราะความรักเป็นเหมือนกันทั้งใน Word หรือแปรงที่แสดงออกถึงพวกเขา
ด้วย afecto.- Eugenio Tievo Parcero

DEDICADA A LA CASA-MUSEO “A MANGALLONA” DE CANGAS DE MORRAZO-PONTEVEDRA-ESPAÑA ( amangallona@gmail.com ) Y A
SU CREADOR Y DIRECTOR  CAMILO CAMAÑO GESTIDO,
http://mangallona.blogspot.com.es
camanoxestido@gmail.com

                ¿Cómo se dibuja cuando la PALABRA suena…?

CONVERSANDO CON CAMILO CAAMAÑO GESTIDO DONDE EL ARTE
BROTA EN SU FORMA DE SER ENORGULLECIENDO NUESTRO PUEBLO

Sentados sobre la Piedra Blanca de Mármol de la verde Montaña
y teniendo como acompañante del Poeta al cercano ECO,
mientras que el pintor observa las cristalinas aguas de nuestra Ría
que inspiraban un bello cuadro en su mente, plácidamente charlaban.

-Sin hacer comparaciones, el Arte como Arte tal vez tenga más valores
la Palabra cuando sale del Alma que lo Bohemio plasmado con dulces pinceles
-decía el Poeta- pues considero que 2+2=4 bajo el Cielo y la Tierra
mientras que lo que de tu mente plasmas… dependerá de quien lo vea.

-Posiblemente sea así, viejo Poeta, pero mientras tu lanzas sonidos al sonidos
al Eco que se escuchan igual y  de la misma manera en toda la Tierra,
con mi Arte de Pintar… consigo que las Rectas se Curven…
que el Mar se una al Viento… según cada uno las recree.

-¡¡¡ No lo entiendo Pintor!!! porque si yo Amo se lo digo a ella cual Poetisa
escribió en mi Tierra… “y allí donde te escondes… ansiosa te sorprendo”
mientras tú, trazas colores en Rectas Curvadas, en Vientos de Olas
flotando descalzas,  esperando que entiendan lo que sale de tu Alma.

-Yo no pinto para que a mí me entiendan sino para que busquen
entre las negras o blancas siluetas, entre Onduladas Verdes y
Rojas Rectas, lo que a su mente mi Amor les proyecta, pues
Amor u Odio verán dependiendo de lo que por mí sientan.

-Tú me hablaste de un Poema de tu Tierra, “allí donde te escondes…”
más yo te hablaré de otra mujer bella, sentada en el asiento de un tren
que sobre la ventana su cuerpo recrea; dormida parece pensar…mientras
 sus labios… cinco besos esperan que a su enfermo corazón no llegan.

-¡¡¡ Está claro Pintor…!!! es una mujer dormida y  parece ser bella…
-¡¡¡Que ingenuo eres Poeta pues no es eso lo que mi brocha recrea …
para mí son  simples Sueños pues aunque tú la creas dormida,
ella continua despierta y la Montaña no pasa ni ella se aleja.

Solo es el Destino que ve como el Amor les separa y los besos no llegan
-será muy bonito lo que dices Pintor pero tu Arte plasmado solo será
fruto de la forma de quien en Silencio y Dulcemente, tu cuadro vea
mientras, yo lo lanzo al Viento que sobre el Eco, me  viene de vuelta.

-Poeta, yo pinto para mí y mis cálidas brochas son como para ti
cálidas luces de luz en las noches de Luna Llena, pero lucen
también su Amor cuando el frío Viento a mi Amada despierta
pues el Arte siempre será Arte lo pintes con brochas o la Palabra suena.

-Sigamos entonces Pintor, plasmando sobre tu lienzo y yo
sobre el Eco de las Praderas los sentimientos que guardamos
aunque nadie los entienda, en el interior de nuestra mente
porque Amar es igual sea en la Palabra o la brocha que los expresa.
Con afecto.- Eugenio Tievo Parcero