"กระเป๋าเป้สะพายหลังของฉันเต็มไปด้วยรอยยิ้มและจูบ" "

"กระเป๋าเป้สะพายหลังของฉันเต็มไปด้วยรอยยิ้มและจูบ" "

เหมือนเมฆผ่านไปและน้ำได้ลงมาจากภูเขา
เช่นนั้นเป่าลมเหนือและพระอาทิตย์ตกที่ถูกซ่อนไว้
ที่ผมคิดว่ามันจะมาเวลาของฉัน .... เดินยาวของฉันเรียกฉัน
และฉันเตรียมกระเป๋าเป้สะพายหลังของฉัน ในการเดินทาง ... กฎหมายของชีวิตที่เรียกร้องทั้งหมดทุกคนไม่ได้โชคดีพอที่จะพบกับความสงบเตรียมอำลาและความรักของเขา ... และพาฉันรักฉันไม่ได้สิ่งที่พวกเขาได้เรียนรู้ที่จะรักฉันจะไปโดยไม่หันกลับมามอง เพราะกลับชีวิตโดดเดี่ยวของฉันคือไม่ได้สิ่งที่ฉันฝันและปรารถนา ... แต่อย่างหนึ่งที่ข้ามชีวิตของฉันจะไม่ได้หน่วยความจำเมื่อลมใช้เวลาฉันและบ้านของฉันจะไม่ว่างเพิ่มเติม ... สักวันหนึ่งพวกเขา ฟังคำพูดของฉัน .... คำในวันนี้และไม่เคยได้ยินและรู้ว่าพวกเขาได้สูญเสียใน solitudes ฉันเงียบตายและต่อมาฉันจะยอมรับ ... น้ำตาท่วมแก้มของเธอเพิ่มเติมฉันจะเป็นในทางของฉัน เมฆสีขาวที่ดวงอาทิตย์ส่องไม่ทราบว่าที่ไหนหรือเมื่อคุณจะได้รับจะมีหรือถ้ามันจะเป็นกลางคืนหรือวันหรือสิ่งที่ผมพบว่ามีประเพณีใหม่ในชีวิตนิรันดร์ที่ฉันลืมอดีตที่ผ่านมาและเตือนความทรงจำ ... ฉันไม่ได้รักเขาหรือไม่ต้องการบางสิ่งที่ฉันเสียใจจากที่เกิดอีกครั้งฉันจะไม่ .. ! ความผิดหวังและความล้มเหลวไม่กี่ผลของแม่มดสาปนี้ถ้ามันไม่ได้เป็นฆาตกรให้ลูกหลานของฉัน ฆ่าเธอ ... , และไม่ครึ่งต่อครึ่งกองตายแก้แค้นของฉัน ... ถูกบันทึกไว้แต่ฉันชอบวิธีการที่ ... กระเป๋าเป้สะพายหลังต่ำต้อยของฉันคล้องโดยไม่ได้มองกลับปล่อยให้พวกเขาอยู่กับชีวิตของพวกเขาที่ ของทุกเพียงแค่ใช้หัวใจที่สวยงามของฉัน ... และพวกเขา ... ฉันจะจูบเธอรอยยิ้มของเธอและลูบไล้ผู้บริสุทธิ์และความรักที่พวกเขาจะเป็นคนที่จะคิดถึงฉัน ... ผู้ที่เสียใจสำหรับผมสำหรับวันที่พวกเขามี ซึ่งจะออกเสียงชื่อของฉันและจำรูปแบบชีวิตและในเวลากลางคืนเมื่อการนอนหลับ ... ปิดใบหน้าง่วงนอนของคุณปกป้องพวกเขาจากความฝันของคุณปู่และเกิดการอุดตันพวกเขาในคืนเย็นออกไม่เสียใจฉัน แม่มด .. สิ่งที่ฉันต้องการ .... และก่อนที่คุณทำร้ายพวกเขา ... โหลดบนผมว่า .... ทุกความโกรธของพวกเขาทุกที่ที่ฉันไปในกระเป๋าเป้สะพายหลังของฉันคุณเพียงแค่ใช้เวลาจูบและรอยยิ้มของเธอและเมื่อพวกเขาเป็นผู้ใหญ่อ่าน ... เป็นคุณปู่ต้องการ ... !

" Mi mochila cargada de besos y sonrisas ""

Como las nubes que pasaron y el agua que bajó de las montañas,
como aquel viento del Norte que soplaba y la puesta del Sol que se ocultaba,
creo que va llegando mi tiempo .... mi largo caminar me llama
y debo preparar mi mochila para el viaje ... ley de vida que a todos reclama.

No todos tienen la suerte de preparar con calma y amor su despedida ...
y conmigo me llevaré los amores que no supieron amar lo que tenían,
me iré sin mirar para atrás, pues atrás queda mi solitaria vida
no la que soñé y deseé ... pero si aquella que se cruzó en mi vida.

No seré ni un recuerdo cuando el viento me lleve y mi casa no quedará vacía,
más ... algún día les sonaran mis palabras.... palabras que hoy, no oían
y sabrán cuanto han perdido en sus silencios de mis soledades sin vida
y más tarde me darán la razón, inundadas de lágrimas ... sus mejillas.

Más yo seguiré mi camino por las nubes blancas donde el Sol brilla
sin saber a donde llegaré ni cuando será  o si será de noche o será de día,
ni lo que allí me encontraré, nuevas costumbres en una eterna vida,
que del pasado me olvidaré ... ni un recuerdo de lo que no amé o no quería.

¡¡¡ De cuantas cosas me arrepiento que de volver a nacer no haría..!!!
cuantos desengaños y fracasos fruto de esta bruja maldita,
que si no fuera de quedar como asesino para mis nietos .... la mataría,
y ni con cincuenta muerte y cincuenta hogueras, de mi venganza...se salvaría.

Pero prefiero que sea así ... con mi humilde mochila colgada
sin volver la vista atrás, dejándoles seguir con sus vidas,
que de todos, solo mis bellos corazones llevo ... y de ellos ...,
llevo sus besos, sus sonrisas y sus inocentes  y amorosas caricias.

Son los que me extrañaran ... los que llorarán por mí, días y días,
son los que pronunciaran mi nombre y mi recuerdo, formará su vida
y por las noches, cuando el sueño cierre ... sus caritas dormidas,
el abuelo les protegerá de los sueños y les tapará en las noches frías.

No lamento el marcharme por mí ... la bruja era lo que quería ....
y antes que a ellos le haga daño ... que cargue sobre mí .... toda su ira,
vaya a donde vaya, en mi mochila solo llevaré sus besos y sus sonrisas
y cuando sean mayores leerán ...¡¡¡ cuanto el abuelo los quería...!!!.